Gamle ord og uttrykk

skȯr'spøne

skorspøner, korte flisar av tverrved som vert liggjande ved hoggestabben, jfr. ma

Relaterte ord

så femininum / hokjønnsord

sæ, matsmule, matså - flis av skalet på kornet. «Dersom ein mol direkte etter at ein hadde hogge kverna, vart mjølet grovt, med sæ i», da æ sæ i grautamjøla, har og såa
ma nøytrum / inkjekjønnsord

mad, smått rusk, t.d. ved ein hoggestabbe, da va bære noke ma
hanebjelkanje fleirtal

hanebjelkane var korte bjelkar nesten oppe under mønet på ei lø. Same nemning i nyislandsk
høtinj adjektiv

høten, fin, tek seg godt ut, ho va høtå, om ei jente som er fin men gjerne litt kort på det
ann'føtes adjektiv

andføtes. å liggje med føtene mot kvarandre i senga
'flobenkjinj maskulinum / hankjønnsord

flobenken, isbelte langs fjæra. 1-2 meter breitt. Når isen la seg, fraus han fast i fjøresteinane. Sidan seig vatnet gjerne, men isen i strandkanten vart liggjande. Dette isbeltet vart kalla 'flobenkjinj
hære verb

1) å herde stål 2) å hære frø. Når dei skulle hære fræ, hadde dei høyrusk opp i eit hære'trȯg, hæretrog, eit såld med trespildrer i botnen slik at frøet gjekk gjennom og rusket vart liggjande
skȯr femininum / hokjønnsord

1) ei skor i fjellet 2) avsatsen framfor alteret i kyrkja, klokkarinj komm framm på 'skȯra