Gamle ord og uttrykk

skoga'vakksinj

skogavaksen, den øvste skogen, grensa mot snaufjellet

Relaterte ord

'hatte maskulinum / hankjønnsord

hovudplagg, 'hattinj var og namn på det kornbandet som dei sette øvst på kornstauren
'kjėmme maskulinum / hankjønnsord

skoga'kjėmme, ein lund av bjørk eller åre, somme seier skoga'kjėme
mønings'åsinj maskulinum / hankjønnsord

møneåsen, den øvste langsgåande bjelken under taket. Han heldt sperrene på plass
snø'bȯjinj maskulinum / hankjønnsord

når snøen ligg kvit over skogen og bøyer han ned, seier vi at da æ 'fine snø'bȯje, snøboge
brøsst nøytrum / inkjekjønnsord

bryst 1) bringe, byste (om kvinne) 2) tverrvegg på eit timbra hus, særleg øvste trekanten
'gaukjinj

1) gauken (fugl). 2) øvste mønet på løa, vi har stappa att heilt opp i gaukjinj
glenjnje femininum / hokjønnsord

glenne, grasvaksen opning i skogen
inn'lȯja femininum / hokjønnsord

bestemt form, om innlegg frå utmark. Svært mange gardar har ein teig som heiter inn'lȯja, øvst mot utmarka