Gamle ord og uttrykk

'osebȯlæ

Det var ei kone i Årdalen som sa 'osebȯlæ, truleg ei samanstøyping av 'osėvannlæ og o'bȯlæ

Relaterte ord

o'bȯlæ adjektiv

ubotneleg (?), svært, veldig, da træng ikkje være so o'bȯlæ
'osėvannlæ adjektiv

usedvanleg
timinj maskulinum / hankjønnsord

timen. Med tonem 1 i uttrykket på 'timinj, straks, du må kȯmme på 'timinj. Kan og seiast på stėkke 'timinj eller på stėkkande 'timinj. Ei kone i 50-åra meiner at dei sa på timinj, med tonem 2
'tvau sȯmmȯl

om to av motsett kjønn, mann og kone, dei æ 'tvau sȯmmȯl
hå'bue eller hȯ'bue maskulinum / hankjønnsord

tosk, einfaldig person, da va hå'bue tė kar, da, truleg haugbue (Ross)
lakse'titta femininum / hokjønnsord

laksetitta, ein vadefugl som heldt seg i elva, heime på Myklebost, liten, langt nebb og lange bein. I Stardalen elvagliren, truleg strandsnipe. (O. J. Befring)
mur'smette

ein fugl, truleg den same som gjerdesmette (O. J. Befring)
rė'staljlje maskulinum / hankjønnsord

restalle, møk etter hjort ved paringsgroper, opplyst av gamle Tor Veiteberg. Ordet er gått or bruk no, men vi har det i Restalleskrea i Veitebergsdalen. Første ledd res er truleg genitiv av re n, same ord som re, gyteplass for fisk, rið n. Andrelekken vert då talle, møk