Gamle ord og uttrykk

vėsske

viske, riste høy og bunte det saman i vandler til kvart enkelt dyr. Det var oftast husmora sjølv som hadde 'vėsskje, visket

Relaterte ord

vanndele maskulinum / hankjønnsord

vandel, ein bunt høy til ei ku eller ein kalv i eitt mål, . vanndla vandlar. Det var ho som vėsska, viska, dvs. budeia som bestemte kor stor vandel kvart beist skulle ha
rėsste verb

riste, huse rėssta, huset riste
sike verb

late vatn eller anna veske renne sakte, sike den siste kaffien or kjelen
på lȯppte

isinj låg på lȯppte, eit enkelt islag som flaut, og om ting som ligg på eit laust underlag
'sė no?

Når du kom til bords og husmora baud fram maten, sa ho: 'sė no. Når ein stod og fortalde noko, kunne den andre svare 'sė no, var det ikkje det eg tenkte
å'mȯge verb

åmoge, tale fram på om, hanj måtte å'mȯge da sjøl, be om det sjølv, hanj kȯmm svolltinj å å'mȯga at anj måtte få 'mate
skak'teininj maskulinum / hankjønnsord

skakteinen, den staven som står laust på kvernsteinen og rister teina slik at kornet drys ut gjennom ristelen
bėse verb

bese, klage, oftast nytta av born