Gamle ord og uttrykk

vå'rak

vår-rak, utmagra beist som dei måtte slepe ut om våren

Relaterte ord

a'markebeist nøytrum / inkjekjønnsord

eit beist som var stort nok til å sleppe i marka om våren
vaje maskulinum / hankjønnsord

vagje, to sterke skjæker som er feste saman med ein solid treplanke, brukt til å slepe tunge stok kar i bratt og ulendt terreng, å kjøyre me vaje
fæn nøytrum / inkjekjønnsord

myrhol, ofte forsterka til skjėt'fæn n, vi måtte øve mange skjėt'fæn før vi kȯmm på ȯspebakkjinj
trȯs nøytrum / inkjekjønnsord

tros, det som låg att på marka etter at ein hadde bunde hesjane eller rydda skog. Då måtte ein trøssje, trysje, rake før graset tok til å gro
vȯl'ænnde nøytrum / inkjekjønnsord

matrøyret på eit slaktedyr, volende, dei måtte knyte før vȯl'ænnde når dei slakta, slik at goret i magesekken ikkje skulle renne ut
vanndele maskulinum / hankjønnsord

vandel, ein bunt høy til ei ku eller ein kalv i eitt mål, . vanndla vandlar. Det var ho som vėsska, viska, dvs. budeia som bestemte kor stor vandel kvart beist skulle ha
sleppe femininum / hokjønnsord

ei sleppe i fjell
jorta'bėtinj

jortabeten. i vårknipa måtte dyra få så mykje høy at dei heldt jorten, kalla jortabėtinj